24.05.2018

Odżywianie wapniem plantacji ziemniaków

Wapń - czy jest potrzebny?

Wapń jest zaliczany do pierwiastków makroelementowych ze względu na znaczenie w roślinach i zapotrzebowanie ilościowe konieczne dla zbudowania najlepszego jakościowego plonu. Rola tego pierwiastka w roślinie polega na determinowaniu kilku najważniejszych procesów. Pierwszy z nich to budowanie błony i ściany komórkowej, a przez to zapewnienie roślinie odpowiedniej silnej struktury i sztywności. Główna substancja ścian komórkowych - łańcuchy kwasu a-D-galakturowego są powiązane jonami wapnia. Siła tych powiązań zależy od ilości atomów wapnia. Im jest ich więcej, tym wiązania i struktura ściany komórkowej są silniejsze. Szczególnie dużo jest ich w blaszce środkowej, która spaja sąsiadujące komórki. Struktura ścian komórkowych tworzy odpowiednią wytrzymałość i decyduje o odporności roślin na niesprzyjające warunki klimatyczne, takie jak szusza. Stanowią także zaporę dla penetracji tkanek roślinnych przez patogeny: bakterie, grzyby, owady.

Drugi ważny proces to wzrost roślin i podziały merystemów wierzchołkowych. Wapń deteminuje wzrost elongacyjny (wzdłużny) korzeni, wzrost łagiewki pyłkowej, kiełkowanie pyłku. W tym miejscu konieczne jest zaakcentowanie bardzo ważnej cechy wapnia, która decyduje o metodologii dostaczania tego składnika roślinom. Wapń bardzo słabo przemieszcza się ze starych do nowo powstałych części rośliny. To dlatego przy niskim jego zaopatrzeniu pierwsze objawy pojawiają się na najmłodszych liściach w postaci nekroz brzegów liści, zwijaniu się końcówek liści, brązowych przebarwień stożków wzrostu stolonów i łodyg. Z tego powodu wapń musi być dostępny w dużej ilości przez cały okres wzrostu roślin.

Trzecim procesem jest udział wapnia w przekazywaniu sygnałów w roślinie. Wapń przez łatwość regulacji stężenia cytoplazmy w komórce uruchamia reakcje przeciwdziałające efektom występowania stresów oraz aktywuje transportu potasu w celu otwierania aparatów szparkowych. Jest to istotne przy zmniejszaniu negatywnego wpływu letnich upałów przez zmniejszenie więdnięcia liści. Badania wykazały, że w takich warunkach nawożenie wapniem powoduje zwiększenie plonu o 30%. Dzieje się tak dlatego, że ograniczenie pobierania wapnia jest powodowane ograniczeniem dopływu wody do tych części roślin. Obrazuje to znany powszechnie mechanizm pękania owoców pestkowych. Niedostateczne odżywienie wapniem owoców w następstwie gwałtownego dopływu wody po okresie suszy powoduje wzrost napięcia osmotycznego w komórce przy jednoczesnym braku wapnia co powoduje, że skórka jest słaba i pęka. Analogiczny mechanizm obserwowany jest  w owocach ziarkowych, np. w uprawach jabłek pod postacią podłużnych pęknięć bliznowatych skórki owoców, oraz na bulwach ziemniaków w postaci szklistości i pustowatości miąższu bulw.

Wapń - czy jest go dużo?

Powszechna opinia w praktyce rolniczej mówi o wapniu jako głównym składniku nawozów wapniowych, które służą do regulacji odczynu gleby. Panuje przekonanie, że gleby wykazują  wystarczająca zawartość tego składnika, więc dodatkowe nawożenie poza wapnowaniem jest zbędne. Wyjątkiem są sadownictwo i warzywnictwo, gdzie stosowanie nawożenia wapniem jest standardowe. Poniżej w tabeli przedstawiono pobieranie wapnia przez rośliny uprawne na jednostkę plonu użytkowego. Ilości pobieranego wapnia są duże i u większości upraw dorównują ilością podstawowym składnikom nawozowym NPK - jak w przypadku rzepaku, motylkowatych, kukurydzy, pszenicy, jęczmienia. W uprawie ziemniaków przy plonie 30-40 t /ha wynoszą 20-30 kg/ha. Drugim ważnym elementem zaopatrzenia roślin jest dostępność wapnia w glebie. Zależy od wielu czynników. Podstawowe to zasobność gleby w wapń, odczyn gleby, wilgotność oraz wielkość dawki N, P, S .W odróżnieniu od pozostałych roślin uprawnych ziemniak zaliczany jest do roślin mniej wrażliwych na odczyn gleby i powszechnie w praktyce rolniczej uprawa prowadzona jest  na glebach lekkich o odczynie pH 5,5-6,5. W takich warunkach ilość dostępnego wapnia jest niewystarczająca dla osiągnięcia wysokiego plonu. Dodatkowo wapń podlega szybkiemu wymywaniu i na glebach średnich i lekkich utrzymanie stałego wysokiego poziomu pH przez długi czas jest trudne lub wręcz niemożliwe.

Rozwiązaniem problemu jest podobnie jak w uprawach warzywniczych i sadowniczych nawożenie dolistne wapniem przez cały okres intensywnego wzrostu roślin. W tym okresie w nowoczesnej uprawie ziemniaków m.in. na chipsy i frytki stosowana jest zapobiegawcza metoda ochrony roślin przed zarazą i alternariozą ziemniaka. Częste zabiegi ochrony fungicydowej powinny być łączone z nawożenie dolistnym preparatami z dużą zawartością łatwo przyswajalnego wapnia takich jak Nano Active i Nano Active Forte. Proponujemy dokarmianie roślin ziemniaków przez okres czerwca i początku lipca 2-3 dawkami preparatu Nano Active każdorazowo w dawce 2 kg /ha lub Nano Active Forte każdorazowo w dawce 4 kg /ha.

Roślina uprawna

Pobieranie jednostkowe kg/t plonu

Roślina uprawna

Pobieranie jednostkowe kg/t plonu

Pszenica ozima

5,0

Bobik

30,0

Jęczmień jary

6,0

Łubiny

30,0

Kukurydza

7,0

Groch

20,0

Rzepak ozimy

50,0

Koniczyna czerwona

16,0

Burak cukrowy

1,5

Lucerna

20,0

Ziemniaki

0,75

Burak pastewny

1,5

 Źródło: ABC WapnowaniaNanoa Active

 KLIKNIJ I PRZECZYTAJ WIĘCEJ O NANO ACTIVE
Bogdan Ostrowski
Ta strona wykorzystuje pliki cookies m. in. w celach dostosowania do potrzeb użytkowników, poprawy bezpieczeństwa, statystycznych i reklamowych. Możesz zmienić ustawienia obsługi cookies w przeglądarce internetowej. Korzystając z naszych stron bez zmiany tych ustawień wyrażasz zgodę na wykorzystanie przez nas plików cookies.
Dowiedz sie więcej na temat polityki cookies » Dowiedz sie więcej na temat polityki prywatności »